Van indienen vergunning tot voorstel wijziging van de APV

Indienen vergunningsaanvraag
Op 7 november 2013 diende Freya twee aanvragen in. Namelijk een aanvraag voor 60 ramen op het Zandpad met dochteronderneming Zandpad Exploitatie BV, en een aanvraag voor 9 ramen op de Hardebolllenstraat met dochteronderneming Hardebollenstraat Exploitatie BV. De reden om twee aparte aanvragen te doen was om in de toekomst te voorkomen dat er opnieuw collateral damage kon ontstaan. Op 12 november 2013 deed ik op beide aanvragen een addendum (toevoeging) van ramen. De aanvraag voor het Zandpad bestond vanaf dat moment uit 98 ramen en de Hardebollenstraat uit 17 ramen.

Op 14 november werden beide aanvragen ontvankelijk verklaard. Dat hield in dat de beide aanvragen in behandeling werden genomen. De aanvraag zou maximaal 12 weken duren en maximaal met 12 weken verlengd kunnen worden. De aanvraag werd bij het vergunningenloket uiterst positief ontvangen en voortvarend behandeld. Binnen een week waren beide aanvragen ontvankelijk verklaard en zal naar Veiligheid, Toezicht, Handhaving (afdeling gemeentelijke bibob) worden gestuurd. Bij het vergunningenloket was ik voorlopig uitbehandeld, de ambtenaar daar vertelde me dat ik binnen enkele dagen de bibob vragenlijst zou ontvangen, wanneer die volledig ingevuld was kon ik een afspraak maken op het stadhuis bij afdeling bibob, daar zou de aanvraag verder behandeld worden.

Metje Blaak
Op RTV Utrecht verscheen een interview met Metje Blaak waarin ze steun uitsprak voor de vergunnningsaanvraag van Freya. Ik voelde me vereerd en besloot haar op Facebook op te zoeken en haar een bericht te sturen om haar te bedanken. Hier rolde een heel leuk gesprek uit en een dag later zat ik bij Metje op de koffie. Het was alsof we elkaar al jaren konden, er was gelijk een klik. Na uren gezellig gekletst te hebben vroeg ik of ze interesse had om onderdeel van Freya uit te maken. Na ons bedrijfsplan door te hebben gespit ging Metje akkoord. Metje is een geweldig mens met ook nog eens heel veel kennis over prostitutie en strubbelingen met gemeenten. Echt een topper!

Bankrekeningen
Afwachtend op de bibobformulieren gaven we Freya verder vorm. We gingen naar de bank om zakelijke rekeningen te openen. We stapten de ING binnen en overlegden onze plannen, statuten, oprichtingsakte en exploitatiebegrotingen. We wilden drie zakelijke rekeningen openen, voor elke BV een rekening.  Freya heeft namelijk twee dochterondernemingen; Zandpad Exploitatie BV en Hardebollenstraat Exploitatie BV. Het gesprek bij de ING verliep goed, ik liep de bank uit met twee bankpasjes, Freya en Hardebollenstraat Exploitatie. Omdat de naam Zandpad veel in het nieuws was geweest, was voor een bankrekening voor Zandpad exploitatie meer onderzoek nodig. Na vijf dagen ontving ik bericht dat de zakelijke bankrekening voor Zandpad exploitatie ook geaccepteerd was en het bankpasje kon komen ophalen. Ik kan dus wel stellen dat we weinig problemen hebben gehad om bankrekeningen te openen.

Bibobformulieren
De bibobformulieren….of liever gezegd het Bibob boekwerk. Het is een heel boekwerk vol met vragen over de bestuurders, leidinggevenden, belanghebbenden, investeringen, bezittingen, financiën, levensgedag justitieel verleden, tot verkeersovertredingen aan toe. Ik schakelde voor het invullen van dit boekwerk de hulp van Wil en uiteraard Nadejda in. Na een dagje zweten en ploeteren met de bibobformulieren konden we dan eindelijk een afspraak maken bij afdeling Bibob om de formulieren met alle bewijsstukken in te leveren. Alle stukken werden gecontroleerd en van stempels met datum voorzien. Ook werd mij vertelt dat ze graag fiscale rapporten van de drie BV’s wilden zien. Dit begreep ik eerst niet. De BV’s zijn niet actief want ze wachten op een vergunning. Er zijn dus geen inkomsten, alleen kosten zoals de bijvoorbeeld de kosten van de notaris. De gemeenteambtenaar legde uit dat zij de fiscale rapporten nodig hadden om geldstromen na te kunnen gaan. Ik moest dus een boekhouder gaan zoeken die een fiscaal rapport moest opmaken over de maanden oktober en november, en dat voor alledrie de BV’s. Ik ging met vol goede moed aan de slag. Ik ging naar een boekhouder en legde uit wat de bedoeling was. Daar gaat natuurlijk een aantal dagen overheen. Het weekend naderde dus was t weer tijd om naar Groningen te gaan. Na de sluiting was ik in Groningen gaan werken. Door de weeks was ik met de aanvraag bezig, in het weekend kon ik alle zorgen weer even vergeten, even een paar dagen geen geregel maar gewoon lekker werken. Ik draaide dan lange dagen en nachten en bleef op de kamer overnachten. Dat was toen nog toegestaan in Groningen. Dat scheelde veel kosten, had ik niet op de kamer mogen overnachten, dan had ik gebruik moeten maken van een hotel, of elke dag 400km moeten afleggen. De regels waren toen gelukkig nog soepel in Groningen. Op zondagnacht reed ik dan weer naar huis om vanaf maandag weer met Freya verder te gaan.

2 december 2013
Op 2 december kwam er plotseling ingijpend nieuws. Ik werd door een gemeenteambtenaar telefonisch op de hoogte gesteld dat Waterschap de huurovereenkomsten van de prostitutieboten had opgezegd. Hierdoor was ik niet langer gerechtigd tot het gebruik van de prostitutieboten. Voor het eerst in mn leven was ik echt even sprakeloos. De raad werd per brief geïnformeerd.

2016-04-24-01.54.36.png.png

Het Zandpad werd ons ontnomen, en wij moesten blij zijn met een nieuwe locatie, die op een stel containers leek… Afschuwelijk. Hoe kon de  gemeente nou verwachten dat we de prachtige boten moesten inleveren voor een stel bovenop elkaar gestapelde containers? Het zou 6 maanden tot een jaar duren maar dan zou die nieuwe locatie er echt zijn, vertelde de gemeente vol trots. We moesten dankbaar zijn dat de gemeente wilde investeren in “schone”prostitutie. Maar dat was nog niet alles…ook de APV ging nog eens wijzigen. En deze APV wijziging was een drastische wijziging.

2016-04-24-02.20.16.png.png

screenshot_2016-04-24-02-24-37.png

screenshot_2016-04-24-02-30-09.png

De voorgestelde nieuwe APV zou van grote invloed zijn op beide aanvragen:

  • Dat exploitanten grotere verantwoordelijkheid zou krijgen, daar kon ik absoluut mee leven. Ik was bereid om alle verantwoordelijkheid te nemen.
  • Het tegengaan van monopolieposities had wel directe gevolgen voor mijn aanvraag, ik mocht volgens de voorgestelde regels nog maximaal 32 ramen exploiteren, ik moest dus afstand gaan nemen van 83 ramen, dat zou dus 166 sekswerkers treffen. Er waren nauwelijks geïnteresseerden voor een vergunningsaanvraag. Er waren 3 kandidaten en dat zijn er nooit meer geworden.
  • De regel wanneer eigenaren meer huur zouden vragen dan de huurwaarde die kan worden afgeleid van de investering met een redelijke kosten en winstopslag wordt aangemerkt als mede – exploitant kun je op verschillende manieren interpreteren. Over deze regel is eindeloos discussie geweest. Wat is nou precies teveel huur?  Dat is aan deze regel op zich niet aan op te merken, en de gemeente wilde daarvoor geen maatstaven vastleggen, omdat zij als gemeente geen maximale huur wilden opleggen.
  •  Leeftijdgrens omhoog van 18 naar 21 jaar. De oude exploitanten van het Zandpad hanteerden al een leeftijdsgrens van 21 jaar, dit had dus geen directe gevolgen voor de aanvraag en de sekswerkers in Utrecht
  • Aanscherpen registratieplicht. Deze regel verbaasde me nog het meest. Registratieplicht was duidelijk afgekeurd door de eerste kamer wegens privacy, en de gemeente hanteert niet alleen de registratie, maar scherpt hem zelfs aan? Als gemeente hoef je je blijkbaar niet aan de wet te houden.
  • Nachtsluiting Hardebollenstraat. Hoe tref je de sekswerker het hardst? Precies door een nachtsluiting in te voeren. Buiten dat je de sekswerker in haar portemonnee treft, is het ook gevaarlijker voor de sekswerker om sluitingstijden in te voeren. Zo zijn de sekswerkers een makkelijke prooi voor overvallers die precies weten hoe laat de dames vertrekken, allemaal rond sluitingstijd. En ook reizen met openbaar vervoer is ‘ s nachts naar vele plaatsen niet meer mogelijk. Sekswerkers mogen in Utrecht volgens de APV maximaal 12 uur werken, maar ik mag de sekswerkers in de Hardebollenstraat maar een shift van 9 uur aanbieden. Het Zandpad mag wel 24 uur dag geopend zijn. Wanneer beide locaties open zijn is er ook nog eens sprake van oneerlijke concurrentie. Maar er was in ieder geval vast gehoor gegeven aan de buurtbewoners, die zouden dan later in de vergunningsaanvraag Hardebollenstraat niet verder voor problemen gaan zorgen werd er gesuggereerd.
  • Maximale huur voor sekswerkers. Natuurlijk moet uitbuiting voorkomen worden. Ook moet er begrepen worden dat raamprostitutie exploiteren nou niet bepaald gratis is. Het inzetten van beveiligers is een enorme kostenpost. De huren in Utrecht waren acceptabel, toch hebben we de huur nog verder kunnen verlagen.

 

De gevolgen voor de aanvraag waren groot, de aanvraag leek zelfs kansloos geworden. De hoop dat we onze werkplekken terug zouden krijgen leek vervlogen, maar in dezelfde brief stond dit over de lopende vergunningsaanvragen…alsof er geen wijziging van de APV en plannen voor een nieuwe locatie speelden.

2016-04-24-03.26.40.png.png

De aanvraag werd ook gewoon verder behandeld. Ik leverde de fiscale rapporten in en we voerden gesprekken met de ambtenaren over vergunningsverlening Zandpad en de Hardebollenstraat. Wel met een dubbel gevoel natuurlijk. Ik wist nu wat er zou gaan gebeuren. Een vergunningsaanvraag zou een heel lastig verhaal worden. Een bekende Utrechter die wel sympathie had voor de heropening van het Zandpad zei tegen me: “Je hebt een advocaat nodig, je moet eens contact met Bernard Tomlow opnemen, wellicht kan hij nog wat voor Freya betekenen”. Dit was een gouden tip.  Sekswerkers kunnen niet zomaar overal terecht. Mr Tomlow nam de zaak onmiddelijk aan. “Dit is onrecht, hiervoor ben ik advocaat geworden” waren zijn woorden. Ik ben mr Tomlow zo dankbaar dat hij de zaak heeft aangenomen.

De APV was nog niet aangenomen, we hadden nog zo’n 14 dagen voordat er een nieuwe APV zou worden aangenomen. Dat betekende dat we in gesprek moesten met politici. Plotseling moesten we politiek gaan bedrijven, met deze APV zou de gemeente de vergunningsaanvraag de nek omdraaien. Terwijl  juist  de gemeenteambtenaar van het vergunningenloket had gezegd “wij bedrijven geen politiek, wij kijken uitsluitend naar de regels” moesten we dus wel politiek gaan bedrijven. Binnen 1 maand was de aanvraag veranderd van “dit is precies wat we willen”   een aanvraag die maximaal 12 weken zou duren naar een APV wijziging en zelfs een nieuwe locatie. De vergunningsaanvraag veranderde in politieke aanvraag. Hoe dit precies ging beschrijf ik hier In gespek met politici, moties en aannemen nieuwe APV.

 

 

 

Advertenties

Media

Tijdens de sluiting was er in de media een onjuiste beeldvorming ontstaan over het Zandpad en de Hardebollenstraat. Burgemeester Wolfsen deed alsof martelingen aan de orde van dag waren op het Zandpad, de exploitanten hielden slecht toezicht, waren van slecht levensgedrag en faciliteerden mensenhandel. 90% van de vrouwen stonden gedwongen achter het raam. Het Zandpad en de Hardebollenstraat waren terecht gesloten alsdus de media. Dit was het beeld waar ik mee te maken kreeg toen ik vergunningsaanvragen voor zowel het Zandpad als de Hardebollenstraat indiende.

Om die beeldvorming enigzins te beïnvloeden realiseerde ik dat er volledige transparantie nodig was, dat hield vooral in uit de anonimiteit treden en mijn verhaal vertellen, mijn verhaal als sekswerker, maar ook mijn verhaal als vergunningsaanvrager. Deze dubbelrol bleek voor de media een interessante te zijn. Na het indienen van de aanvraag begon ik met een select groepje media waar ik al eens eerder contact mee had gehad. Dat waren RTV Utrecht, en de Utrechtse edities van NRC en AD. Met Enzo van het NRC had ik al sinds 2009 contact destijds altijd als Sabrina, nu werd ik geinterviewd als vergunningsaanvrager en dat merkte ik aan zijn manier van vraagstelling. Eigenlijk was het meer een verhoor. Na alle vragen beantwoord te hebben was Enzo overtuigd van mijn goede intenties, dit was eigenlijk de eerste journalist waar ik een goed contact mee bleef onderhouden. De journalisten van RTV Utrecht en het AD wisselden vaak, waardoor je minder contact onderhoud. Enzo kreeg daarom vaak de primeur als er nieuws te melden was. Hierdoor veranderde ook langzaam de beeldvorming bij Enzo. Binnen een paar maanden veranderde er heel veel. Van verguningsaanvraag zandpad, naar opzegging ligplaatsen waterschap, de wijziging van de APV, de presentatie van de tijdelijke locatie en het niet doorgaan van de tijdelijke locatie. De wijzigende regels betreft de hoogte van de huur. Enzo bleef volgen en er aandacht aan besteden.

Er kwam steeds meer media aandacht. De Volskrant, Trouw, Telegraaf, Stadsblad Utrecht, de Stad Utrecht begonnen ook het verhaal op te pikken. Later ook steeds meer tv. Hart van Nederland, EenVandaag, Nieuwsuur, Reporter. En radio. BNR nieuwsradio, Radio 1 op Straat, FunXradio. Sommige interviews gingen goed, andere interviews waren een ramp met als ultieme dieptepunt de uitzending van Pauw.

 

krantjes20media_71880ff9

Media kan je maken en breken. Geen enkel interview is makkelijk, je kan je niet voorbereiden, je weet de vragen van te voren niet, hooguit de insteek en die insteek kán plotseling veranderen. Van sommige interviews heb ik spijt dat ik ze gedaan heb, van andere interviews heb ik spijt dat ik ze niet gedaan heb. Zo is het eens voorgekomen dat ik werd gebeld voor een interview maar die weigerde en dan bleek later Renate van der Zee in die uitzending te zitten…en dan denk ik toch wel even fuck was ik toch maar wél gegaan.

Soms als discussies hoog oplopen wordt mij wel eens verweten mediageil te zijn. Het is dan wel zo dat ik regelmatig interviews doe, maar ik doe zeker niet alle interviews die ik aangeboden krijg. Ik selecteer de serieuze programma’s eruit, de rest weiger ik. Ik krijg veel verzoeken om de situatie in Utrecht komisch te brengen, ik verzeker ze elke keer opnieuw dat er helemaal niks te lachen valt om Utrecht. De situatie in Utrecht is wat mij betreft serieus ernstig en eerder om te huilen dan om te lachen. Het is dus zeker niet zo dat ik van media aandacht geniet.

Het is vooral noodzaak om mediadruk op de gemeente te houden. Zonder mediadruk en juridische druk zou de gemeente Utrecht geen klap uitvoeren in de vergunningsaanvraag van de Hardebolllenstraat. Media is dus noodzaak. Het is als sekswerker gewoon niet leuk om met media in contact te komen. Er zijn de vooroordelen, er is veel knip en plak werk. Je weet nooit hoe je verhaal er uit komt. Er is altijd een risico dat van mn goed bedoelde antwoorden een compleet ander verhaal gemaakt wordt.Je weet nooit hoe belachelijk de media mij of mijn collega’s zal maken, en ik weet nooit wat het interview met mn familie doet.

Alhoewel mn familie me altijd gesteund heeft in de vergunningsaanvraag en de daarbij horende media aandacht is het wel zwaar voor ze.  Vooral voor m’n nichtje HBO student, ze wil lerares worden maar wordt tijdens stages als ze voor de klas staat vaak uitgescholden voor hoer. Niet om haar zelf, maar omdat haar tante een hoer is, zal zij het ook wel zijn. Dat stigma werkt zo ver door dat het niet alleen mij raakt, maar juist mijn familie.

Dan is de beeldvorming van de media in Utrecht betreft het Zandpad en de Hardebollenstraat wel wat bijgedraaid, ik moet bekennen dat ik zelfs goed contact heb met vooral het AD en de Telegraaf, ze volgen me trouw. Bij de telegraaf stond 31 maart zelfs de champagne klaar  voor het geval dat de Hardebollenstraat vergund zou worden.

De landelijke media is een compleet ander verhaal. Zoals de afgelopen dagen de kranten weer vol stonden met opgeklopte cijfers om de klantcriminaliseringswet erdoor te krijgen. De journalisten nemen weer klakkeloos over, doen geen onderzoek,  denken niet na over de gevolgen van zo’n wet en vinden het weer een compleet logische zet. Net als bij de sluiting….dat doet me realiseren dat we wat betreft beeldvorming weer terug bij af zijn. Journalisten hebben de kennis niet, of willen de kennis niet kennen.